غزل ۶۷۳ مولانا

 

۱ کسی کَزْ غَمْزه‌یی صد عقل بَنْدد گَر او بر ما نَخَندد پس کِه خَندد؟
۲ اگر تَسْخَر کُند بر چَرخ و خورشید بُوَد انصاف و انصافْ آن پَسَندد
۳ دلا می‌جوش همچون موجِ دریا که گَر دریا بیارامَد بِگَندد
۴ چو خورشیدیّ و از خود پاک گَشتی زِ تو چَنگِ اَجَل جُز غَم نَرَندد
۵ شِکَرشیرینیِ گفتن رَها کُن وَلیکِن کانِ قَندی چون نَقَندد

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *